Strona główna › Biologia › Klasa 7 › Układ pokarmowy i moczowy › Choroby układu pokarmowego › Higiena żywienia i żywności: zasady, które chronią przed chorobami układu pokarmowego (biologia, klasa 7)

Higiena żywienia i żywności: zasady, które chronią przed chorobami układu pokarmowego (biologia, klasa 7)

Higiena żywienia i żywności – mycie rąk i produktów, przechowywanie w lodówce – ilustracja do ściągi dla klasy 7

Większości chorób układu pokarmowego można uniknąć bez lekarza i bez leków – wystarczy higiena. Chodzi o trzy rzeczy: czyste ręce i ciało, czystą żywność i czystą kuchnię. W tej ściądze zbieramy zasady z podręcznika do klasy 7 w jedną tabelę i wyjaśniamy, przed czym dokładnie chroni każda z nich – bo to właśnie „dlaczego” najczęściej pojawia się na sprawdzianie.

W skrócie: higiena osobista = mycie rąk przed jedzeniem i gotowaniem, własne przybory. Higiena żywności = mycie warzyw i owoców pod bieżącą wodą (bakterie, zarodniki grzybów, jaja pasożytów, pestycydy), parzenie jaj (salmonella), gotowanie i pieczenie mięsa (włosień, tasiemiec), sprawdzanie terminu przydatności, wyrzucanie spleśniałych produktów, przechowywanie w lodówce (surowe mięso osobno), ochrona przed muchami, niezamrażanie ponownie. Brak higieny = zatrucia, pasożyty, WZW typu A.

Higiena osobista a higiena żywności

Higiena osobista dotyczy naszego ciała: mycie rąk po wyjściu z toalety, przed posiłkiem i przed przygotowaniem jedzenia, czyste ubranie w kuchni, własna szczoteczka, ręcznik i maszynka do golenia (ta ostatnia zasada chroni też przed WZW B i C). Higiena żywności dotyczy pokarmu i miejsca, w którym go przygotowujemy: czyste blaty, deski i naczynia, mycie produktów, właściwe gotowanie i przechowywanie. Obie są potrzebne jednocześnie – czyste ręce nie pomogą, jeśli kurczak jest niedopieczony.

Zasady higieny żywności – tabela

ZasadaPrzed czym chroni
myj ręce przed jedzeniem i gotowaniembakterie z rąk (np. salmonella, gronkowiec), wirus HAV
myj warzywa i owoce pod bieżącą wodąbakterie, zarodniki grzybów, jaja pasożytów (np. glisty), resztki pestycydów i nawozów
sparz jajka wrzątkiem (powyżej 60°C)salmonella na skorupce
gotuj i piecz mięso, kupuj je z pewnego źródławłosień, tasiemiec, bakterie; mięso badane przez weterynarza
sprawdzaj termin przydatności, wyrzucaj produkty z pleśnią lub kwaśnym zapachemtoksyny pleśni, bakterie, laseczka jadu kiełbasianego
przechowuj w lodówce, surowe mięso osobno i na dolenamnażanie bakterii, przenoszenie ich na inne produkty
nie zamrażaj ponownie rozmrożonej żywnościbakterie namnożone podczas rozmrażania – mróz ich nie zabija
chroń jedzenie przed muchami i gryzoniamiowady roznoszą wirusy, bakterie, zarodniki grzybów i jaja pasożytów
nie pij mleka prosto od krowy, nie jedz lodów z niepewnego źródłabakterie, które niszczy dopiero pasteryzacja
Każda zasada ma swój powód – ucz się ich parami: zasada + zagrożenie.

Pestycydy – po co to mycie?

Pestycydy to substancje chemiczne stosowane w uprawach do zwalczania chwastów (środki chwastobójcze), owadów (owadobójcze), gryzoni (gryzoniobójcze) i grzybów (grzybobójcze). Ich resztki zostają na skórce warzyw i owoców. Mycie pod bieżącą wodą, a przy warzywach korzeniowych także cienkie obieranie, usuwa większość z nich razem z bakteriami i jajami pasożytów.

Po czym poznać zepsutą żywność?

  • pleśń – nawet mały nalot oznacza, że grzybnia i jej toksyny są już w całym produkcie; nie odkrawamy, tylko wyrzucamy;
  • brzydki, kwaśny zapach i zmieniony smak;
  • zmieniona barwa lub konsystencja (śliskie mięso, mętny sok);
  • wzdęte wieczko lub puszka – sygnał, że w środku pracują bakterie beztlenowe, np. laseczka jadu kiełbasianego;
  • przekroczony termin przydatności – nawet jeśli produkt wygląda dobrze.

Przykład z życia: lodówka

W lodówce bakterie rosną wolniej, ale nie giną. Dlatego: gotowe potrawy jemy w ciągu 1–2 dni, surowe mięso trzymamy w zamkniętym pojemniku na najniższej półce (żeby soki nie kapały na inne produkty), a lodówkę regularnie myjemy. Produkty „zapomniane” z tyłu półki to najczęstsze źródło domowych zatruć.

Jak zapamiętać?

  • Myj – gotuj – chłodź – wyrzucaj. Cztery czasowniki, które streszczają całą higienę żywności.
  • Pleśń = cały produkt do kosza, nie tylko plamka.
  • Mróz usypia bakterie, gotowanie je zabija.
  • Surowe mięso = dół lodówki, osobny pojemnik.
  • Higiena osobista = ja, higiena żywności = jedzenie i kuchnia.

📥 Do pobrania – pierwszy PDF gratis po założeniu konta, kolejne od 5 zł

Sprawdź się: karty pracy „Choroby układu pokarmowego” – 3 poziomy

Trzy karty PDF dla klasy 7 (łatwa, średnia, zaawansowana), po 30 zadań z kolorowymi schematami do podpisania i kluczem odpowiedzi.

Przeczytaj też

📝 Sprawdź się: testy i karty pracy PDF z tego działu

Pierwszy PDF gratis po założeniu konta, kolejne w pakietach od 5 zł. Zobacz pakiety →

Najczęstsze pytania

Czym różni się higiena osobista od higieny żywności?

Higiena osobista dotyczy ciała: mycie rąk przed jedzeniem i gotowaniem, własne przybory. Higiena żywności dotyczy pokarmów i kuchni: mycie produktów, gotowanie, przechowywanie w lodówce, czyste naczynia i blaty.

Dlaczego trzeba myć warzywa i owoce?

Mycie pod bieżącą wodą usuwa bakterie, zarodniki grzybów, jaja pasożytów (np. glisty) oraz resztki pestycydów i nawozów, które zostają na skórce.

Czy można odkroić pleśń i zjeść resztę?

Nie. Grzybnia pleśni i jej toksyny przerastają produkt niewidocznie, dlatego spleśniały produkt wyrzuca się w całości.


Kto przygotował ten materiał? Magdalena i Mateusz Kwiecień – twórcy Kwiecień Academy. Na Zadanie na dziś pierwszy PDF na konto jest gratis, kolejne pobierzesz w pakietach od 5 zł. Strona jest w budowie, nowe ćwiczenia dodajemy na bieżąco.